AbiusX

شکر خداوند که ضیافت عظیمش آغاز شد و ما زنده بودیم و به فضل خودش با اینکه هیچ نمی‌کنیم از فیوضات بیشمار بهره‌مند می‌شویم. همانطور که به خودم قول داده بودم یک مطلب مهم را در اولیه روزه ماه مبارک رمضان می‌نویسم، امیدوارم که مورد پسند عزیزان خواننده واقع شود.

باب مسئله حجاب در ماه‌های اخیر گشوده بوده و کنش و واکنش‌های بسیاری در این موضوع صورت گرفته است. یکی از پر رونق‌ترین سوالاتی که مخالفان مبارزه با بدحجابی مطرح می‌کنند، آنست که آیا حجاب در حال حاضر مهمترین کمبود و مسئله جامعه ماست؟ چرا به نسبت اهمیت حجاب در اسلام در حال حاضر به آن نمی‌پردازید؟

بنده کاری به آن ندارم که حجاب مانند تمام احکام دیگر اسلام ممکن است در برهه خاصی از زمان اهمیت دوچندان و حتی صدچندان بیابد (به مانند حکم تحریم گوشت‌های وارداتی که توسط آیت الله خامنه‌ای در قبل از انقلاب صادر گردید) کما اینکه الان در آن برهه هستیم. کاری هم به آن ندارم که حجاب چه مزایا و چه مضراتی دارد که به این مهم نیز در مطالب قبلی به اختصار پرداخته شده بود.

عفت، یکی از مهمترین سرمایه‌ها و گوهرهاییست که در فطرت انسان قرار داده می‌شود. این سرمایه نیز به مانند محبت و عاطفه یا حقپذیری انسان، در طی زمان باید جلا یابد تا بتواند آنگونه که بایسته و شایسته است به ثمر نشیند. انسان‌ها از بدو تولد با حیا به دنیا می‌آیند و همانگونه که در داستان حضرت آدم می‌بینیم، هنگامی که تنبیه شدند و به زمین فرستاده شدند، عورت آنان آشکار گردید و از یکدیگر حیا کرده خود را پوشانیدند. کودکان و نوجوانان نیز از وجود این سرمایه در درون خود به خوبی مطلع هستند.

در تاریخ نیز، در تمام این چندهزار سالی که از عمر انسان می‌گذرد، پوشش و حیا وجود داشته و انسان‌ها همواره خود را می‌پوشانیده‌اند. در تمام این اعصار نیز انسان‌هایی بوده‌اند که با لگدمال کردن فطرت خویش، شهوت‌رانی کرده‌اند و گوهر حیا و عفت خویش را کوچک و کوچکتر گردانیده‌اند. مهمترین اتفاق تاریخی مربوط را می‌تواند فراگیر شدن فرویدیسم در صده آخر هزاره دوم دانست. این روانشناس صهیونیست، با ارائه نظریه کشش جنسی، خرمن حیا و عفت بشریت را به یکباره به آتش کشید به طوری که امروزه بی عفتی در جوامع غربی معدودا ضد فطرت دانسته می‌شود و کودکان را از بدو تولد آنچنان تربیت می‌کنند که گوهر عفت آنان محو گردد.

راجع به نیاز انسان و جامعه انسانی به عفت و خانواده عفیف صحبت نکنم که بشر کاوشگر و هشیار امروزی به خوبی از مزایا و مضرات آن با خبر است (آنچنان که در جوامع به اصطلاح توسعه یافته کنونی، در حال دست و پا زدن برای احیا کردن عنصر خانواده عفیف هستند) به یک مثال بسنده می‌کنم، آنهم اینکه یک مرد ۵۰ ساله که در جامعه با دختران جوان و زیبای بی عفت متعدد روبروست، چرا و به چه دلیل عقلی و غیرعقلی باید به همسر مسن خود وفادار بماند؟ (چنانکه آمار نشان از آن دارد که وفادار نیز نمی‌ماند)

عفت سرمایه‌ایست که هم در بعد فردی و هم در ابعاد اجتماعی خویش، می‌توان قید یکبار مصرف بودن را به آن نسبت داد. عفت اگر از بین برود، بدین سادگی برنخواهد گشت و فرد یا جامعه‌ای که گوهر عفت خود را از دست داد، دیگر آنرا بدست نخواهد آورد، مگر با یک معجزه. حال شاید بهتر بتوان اهمیت مسئله حجاب و حیا در اجتماع را درک کرد و برای نگهداری این گوهر برنامه‌ریزی نمود.

برای حسن ختام مطلب، به حدیث زیبایی از امام محمد باقر (ع) بسنده می‌کنم:

«الحیاء و الایمان مقرونان فی قرن، فاذا ذهب احدهما تبعه صاحبه»
(میزان الحکمه ح ۴۵۶۵)

حیا و ایمان به هم پیوسته‌اند، هرگاه یکی از آنها برود دیگری هم در پی آن روانه می‌شود.

در مطالب بعدی با موضوع «چرا مرگ بر آمریکا» به این مهم مجددا پرداخته خواهد شد.

مطالب مرتبط