AbiusX

آقای Jaffer یک پیاده‌سازی تر و تمیز و خوب و کاملا متن باز و قابل استفاده از B+ Tree انجام داده که خیلی راحت قابل استفاده هست و امکانات خوبی هم داره. ایشون از MIT هستند و زبان SCM که یک پیاده‌سازی آزاد و استاندارد از Scheme هست رو به همراه SLib پیاده‌سازی کرده.

این کتابخونه که WB-Tree نام داره، در سی پلاس پلاس قابل استفاده نبود که بعد از کمی تعاملات و همکاری بین من و ایشون، قابل استفاده شد و یک راهنما و یک برنامه نمونه برای اون نوشتم. آدرس راهنما به شرح زیر هست :

http://abiusx.com/code/wb/

این پروژه و راهنما جهت پروژه ذخیره و بازیابی دانشجویان مهندسی کامپیوتر شهید بهشتی مهیا شده ولی در انواع پروژه‌های دیگر با ضریب اطمینان بالایی قابل استفاده هست. این راهنما در حال حاضر به عنوان راهکار اصلی استفاده از کتابخانه درC++ هم در سایت اصلی مطرح شده. امیدوارم مفید باشه.

از مسائلی که ممکن است ذهن آدم را درباره عدل الهی مشغول کند، بحث فضل خداست. دقت داشته باشید که عدالت از ویژگیهای ذاتا مطلوبه و لذا چون خدا عادله ما نمی‌گیم عدالت خوبه، بلکه ذاتا عدالت خوبه. البته تعیین مصادیق عدالت خیلی کار راحتی نیست ولی در یک کلیاتی ممکن است.

فضل خداوند، ناشی از رحمت خداوند، یعنی اینکه خداوند به هرکسی که بخواهد خارج از حساب می‌دهد. شاید بارزترین مصداق فضل خداوند، معصومین و اولیا باشند، که خداوند به آنها از جایی که حساب نکنند بخشیده. ممکن است سوال پیش بیاید که معصوم بودن معصومین و عدم امکان معصوم بودن (یا امام و پیامبر) بودن امثال ما، چگونه با عدل الهی سازگار است؟ و سوالاتی از این قبیل که همگی مرتبط به فضل خداوند هستند، یعنی جایی که خداوند بی حساب به کسی می‌بخشد. اصلا مگر بی حساب بخشیدن عادلانه است؟

مشکل ازینجاست که در مصداق سنجی عدالت، همواره به موارد دنیایی و مادی اندیشیده‌ایم و با مدل دنیا سنجیده‌ایم. در این دنیا، اگر حاکم از بیت المال به کسی چیزی بیشتر دهد (از فضل خود)، عادلانه نیست، زیرا باعث شده به بقیه سهم کمتری برسد. حتی اگر معلمی به شاگردی نمره بیشتر دهد، هرچند ظاهرا حق دیگران را کمتر نکرده، ولی عملا از آنجایی که نمره و معدل در امکانات تعلق گرفته بعدی موثر است، عادلانه نیست زیرا دیگران را با اینکار پایینتر آورده و از حقوق آتی آنها کاسته است. لذا دنیا محدود است و هرگونه فضل دنیایی، محکوم به بی عدالتی.

اما خداوند اینگونه نیست و از بیکران فضل خود را عطی می‌کند. اگر خداوند به کسی خیر دنیا و آخرت را ببخشد، حتی بدون حساب،‌نه از دیگران چیزی کم می‌شود و نه ضرری متصور آنان می‌گردد. از این رو خداوند حکیم این را  ذکر می‌کند که به هرکسی هرآنچه بخواهیم می‌بخشیم و بزرگان نیز این را با عدالت خدا همسو می‌دانند، هرچند نفس انسان در ابتدا از پذیرش آن سر باز زند.

مطلبی که می‌نویسم، پیش‌نویسش برای ۱۶ آذر ۸۹ است. اما به نظرم الان در بین پیش‌نویس‌هایی که دارم مهمترین مورد است، امیدوارم که با خواندن آن گوشه تاریکی از ذهن و دلمان روشن شود.

از مسائلی که در زندگی خیلی با آنها درگیر هستیم، خوشحالی و ناراحتی یا به عبارت کلی‌تر مود (Mood) ماست. هیچکس نمی‌تواند ادعا کند که زندگی انسان از خوشحالی و ناراحتی تشکیل نشده‌است و فردی دائم خوشحال یا دائم ناراحت بوده است. قصد من مدل کردن ناراحتی و خوشحال در این نوشته نیست، بلکه قصد دارم به تاثیرات این دو «حس» بر روی زندگی انسان بپردازم.

اگر پس از انجام کاری احساس خوشحالی کنیم و از آنجام آن مسرور شویم، این عمل در ذهن ما تاثیر می‌گذارد و آنرا با خاطره خوشی یاداوری می‌کنیم. برعکس اگر از انجام کاری (چه توسط ما و چه دیگران) ناراحت شویم، سعی می‌کنیم زیاد به آن فکر نکنیم و در ناخودآگاه ذهن خود آنرا نامناسب می‌پنداریم.

این تفکرات ناخودآگاه، در دراز مدت باعث می‌شود به این نتیجه برسیم که هر کاری که ما را خوشحال می‌کند، کاری خوب و «درست» است و هر کاری که از انجام آن ناراحت می‌شویم کاری بد و «غلط» است، تا جایی که خوشحالی و ناراحتی محور اصلی تصمیم‌گیری‌ها و تعیین مسیر زندگی ما می‌گردد، همانطوری که فرهنگ گمراه لیبرالیزم اعتقاد دارد باید طوری زندگی کرد تا خوشحال بود و در هر زمان تنها پاسخ پرسش «Are you happy doing this» می‌تواند در تصمیم‌گیری به ما کمک کند.

اما آیا واقعا اینچنین است؟ قطعا اینچنین نیست و این از نفس و فطرت حیوانی ماست که نشات می‌گیرد، چنانچه حیوانات بر اساس همین احساس عمل می‌کنند و کاری به منفعت و مصلحت و غیره ندارند. برای اینکه ملموس‌تر درک کنیم اینچنین نیست، چند مثال می‌زنم :

• امر به معروف و نهی از منکر که کاری واجب و مهم است، معمولا باعث ناراحت شدن مخاطب می‌شود (و به دلیل همین ناراحتی در او تاثیر می‌گذارد)
• استفاده از مواد مخدر و مشروبات الکلی، به سادگی می‌تواند خوشحالی و شادی انسان را چندین برابر کند، اما آیا مصرف آنها کاری درست است؟ (و به همین دلیل است که در فرهنگ‌های لیبرال مصرف این موارد بسیار بسیار بالاست)
• انسان‌های موفق و تاثیرگذار هموارد سختکوش و سختی کشیده بوده‌اند. زندگی اینگونه انسان‌ها معمولا هموار نبوده و قسمت عمده آنرا ناراحتی‌های بزرگ تشکیل داده است. برعکس انسان‌های سبک مغز و بی تاثیر معمولا زندگی راحت و خوشی داشته‌اند.

بنابراین باید توجه داشت که تصمیم‌گیری و قضاوت در مورد درستی و غلطی کارها نباید توسط احساس انسان، آنهم احساس ناخودآگاه خوشحالی و ناراحتی صورت بگیرد و انسانی موفق‌تر خواهد بود که بتواند تاثیر این احساسات را در اتخاذ تصمیمات خود به حداقل برساند.

حال واقعا ما چقدر بر اساس این دو احساس تصمیم می‌گیریم و عمل می‌کنیم؟

چند وقت پیش مطلبی در این باب شنیدم و بررسی‌هایی هم کردم، و بعد که به سراغ اینترنت و سایت‌های به اصطلاح آخوندی رفتم و دنبال وظایف زن و مرد در زندگی زناشویی گشتم، غیر از قصه و توصیه و عقاید شخصی چیزی گیرم نیامد. هرکسی زحمت کشیده بود یک مشت حدیث لیست کرده بود که معلوم نبود درست باشند یا نه و یک سری نتیجه مشکوک تر از حدیث از آنها گرفته بود و یک طومار وظایف تافته بود.

لذا تصمیم گرفتم به صورت دقیق و قطعی، همانگونه که شایسته مکتب عدلیه (شیعه)‌است و برعکس نوشته‌های دیمی و غیر دقیق و روی هوا که باعث شک و تردید و تفرقه می‌شود، این بحث رو که بسیار کوتاه هم هست بنویسم، چون احساس می‌کنم برای هرکسی که می‌خواهد ازدواجی اسلامی داشته باشد، دانستن این مطلب بسیار بسیار مهم است و می‌بینم افرادی رو که به خاطر ندانستن این موضوع به خاکی زده‌اند.

وظایف قطعی مرد در قبال زن در زندگی زناشویی:

1. نفقه، شامل (خوراک، پوشاک، مسکن)‌در حد شانیت زن: توجه داشته باشید که اگر مثلا زنی از یک خانواده ثروتمند بگیرد، باید در حد شان همان زن و همان خانواده نفقه برای زن تامین کند و این وظیفه اوست (اگر نتواند قصور کرده است). نفقه توسط مرد برای زن هزینه می‌شود و جزو مایملک زن تلقی می‌گردد.
2. نگهداری و تربیت فرزندان: تعجب نکنید، این هم وظیفه مرد است هرچند معمولا خانم‌ها انجام می‌دهند. به دلیل همین وظیفه هم هست که حضانت فرزند متعلق به مرد است.
3. نگهداری و رتق و فتق خانه: بله این هم وظیفه مرد است. به همین دلیل است که زن می‌تواند برای هرکاری که در منزل انجام می‌دهد، طلب مزد کند و یا انجام ندهد.
4. تمکین نسبی: مرد وظیفه دارد که از شب‌های خود قسمتی را حتما به همسر خود اختصاص دهد و پیش او باشد. همچنین مرد وظیفه دارد در هر مدت (حدود عرفی چند ماه) حداقل یکبار خود را از همسرش دریغ نکند.

وظایف قطعی زن در قبال مرد در زندگی زناشویی:

1. تمکین : تنها وظیفه زن در قبال مرد در زندگی زناشویی تمکین است. تمکین در اصطلاح فقهی یعنی هرموقع مرد از زن درخواست همبستری کرد، زن نباید رد کند (مگر اینکه عذر قطعی داشته باشد).

توجه داشته باشید که از نظر اسلام، وظایف زن و مرد در زندگی زناشویی فقط همانست که در بالا بیان شد، اما از آنجایی که زندگی زناشویی بر عاطفه و محبت استوار است و نه بر قانون (بر عکس خانواده قانونمند و خشک غربی) معمولا زنها که عاطفی‌تر هستند بسیار بیشتر فداکاری می‌کنند. فراموش نکنیم که این فداکاری در طی تاریخ به عرفی تبدیل گشته که وظایف زن را آنچنان دستخوش تغییر کرده که تصویر همگی ما از زندگی زناشویی و وظایف زن و شوهر و باالتبع آن قوانین حوزه زناشویی، جابجا شده است.

یک تحقیق جمع و جوری انجام دادم در باب اثبات اینکه متعه جایز و حلاله برای نقطه شروع. بعد از اینکه حلت اثبات شد به ویژگی‌ها و شرایط بهتر می‌شه پرداخت. اگر دوستان مایل بودند مطلب رو منتشر کنند که دیگران هم استفاده کنند. ممنون

http://abiusx.com/archive/html/mut’a.html